Het KiD* is een diagnostisch-therapeutische instelling, waar 18 kinderen in de leeftijd van vier tot twaalf jaar, waarbij het vermoeden bestaat dat ze geestelijk en/of lichamelijk mishandeld of sexueel misbruikt zijn, onderzocht  en behandeld worden. In 2009 is er in Dusseldorf een team van craniosacraal therapeuten, m.m.v. Ton Bottema, van start gegaan met het pilotproject KiD. Dit project beoogt om middels craniosacraal therapie ondersteuningen te bieden op lichamelijk-emotioneel vlak aan kinderen met een zware traumatische achtergrond, die verblijven in deze instelling.
*KiD (Kind in Düsseldorf/Kind in Diagnostiek)

Onderstaand vindt u een vertaling van het artikel over het KiDproject uit het “KiD journal 2009”
Verdere informatie: http://www.kid-facheinrichtung.de/

Lichaamsgericht therapeutisch werk in het KiD
“CranioSacraal Therapie”

In juni 2009 is ons team met het pilotproject KiD (Kind in Diagnostiek) van start gegaan, met grote betrokkenheid, werkend vanuit het hart en met het idee dat we de kinderen op lichamelijk-emotioneel vlak een mogelijke ondersteuning konden aanbieden.

De directeur van het KiD, Claus Gollmann, had onze komst goed voorbereid en vertelde ons het achterliggende verhaal van alle kinderen . De verslagen, die hij voor zich had liggen, met daarin de levensgeschiedenis van deze kinderen, varieerden van zware lichamelijke mishandelingen met maandenlange ziekenhuisopname, sexueel misbruik tot zware verwaarlozing. Eén van de kinderen, toen 5 jaar, was erbij  toen haar moeder voor haar ogen vermoord werd.
Al deze schrijnende gevallen raakten ons diep en wij waren zeer benieuwd hoe de kinderen op onze eerste ontmoeting zouden reageren.

Voor ons was het duidelijk dat de mogelijkheid bestond dat de kinderen helemaal geen contact of aanraking zouden toelaten. In dat geval zou het project niet uitvoerbaar zijn.

Op de eerste dag arriveerden alle negen kinderen (in de leeftijd van 5 tot 12 jaar) tegelijkertijd en mochten zelf beslissen of ze met ons aan het werk wilden.
Wij gaven een kleine “demonstratie” van een behandeling craniosacraal therapie, waarbij aanraken natuurlijk een onderdeel was, en toen ging het eerste contact met de kinderen toch onverwachts snel. Aanraken bleek geen probleem. De kinderen mochten zelf beslissen of ze door één therapeut of door meerdere therapeuten tegelijk behandeld wilden worden en ook of het geslacht van de therapeut (man of vrouw) daarin voor hun een rol speelde.

De start met alle kinderen tegelijk in de ruimte was erg onrustig, maar de aanvankelijke onrust loste snel op en wij hadden daarna tijd genoeg om de kinderen individueel te behandelen. Tegen de avond waren alle kinderen een keer behandeld en ook daarna bleef de keuze bij de kinderen of ze de volgende dag terug wilden komen. Alle kinderen wilden verder gaan en zo bleef dat gedurende het hele project. Daarbij moet worden vermeld dat de kinderen elke avond opnieuw de keuze hadden of ze de volgende dag wel of niet verder behandeld wilden worden.

Wij waren allemaal erg geraakt, hoe diep de kinderen mee konden gaan in hun proces en daarbij steeds zelf een veilige plek maakten; zo namen ze bijvoorbeeld hun eigen knuffeldieren mee, kozen voor een eigen plek in de ruimte (soms onder veel dekens of knuffeldieren) en gaven duidelijk aan door wie ze behandeld wilden worden. Wij zorgden voor veel speelse elementen (met handpoppen, schommelbank, vertelden verhaaltjes, deden balspelletjes, hielden kussengevechten etc.) om het eerste contact zo gemakkelijk mogelijk te maken.
.
Het was een prachtige belevenis om te ervaren, hoe goed de kinderen hun eigen ruimte creëerden en innamen. Zeker de achtergrond van deze kinderen in ogenschouw nemend, waarin zich zoveel grensoverschrijdende gebeurtenissen hebben voorgedaan. Het was duidelijk te zien dat de kinderen, door hun goede ervaringen met het KID, hun behoeftes durfden aan te geven en te verwoorden en dat hier hun grenzen herkend, erkend en gerespecteerd werden. Het respect voor het team van KiD en hun werk groeide!

De verzorgers van de kinderen en Claus Gollmann gaven ons de terugkoppeling, dat de kinderen opgelucht en met meer vreugde in het tehuis aanwezig waren. Na vijf dagen gingen wij met een goed gevoel weer uit elkaar, los van het feit of er al dan niet een vervolg van het KiDproject zou komen.
Het was een bijzondere ervaring om mee te maken hoe de kinderen hun harten openden. Wij zijn dankbaar deelgenoot te mogen zijn van hun moed en hun kracht. En ook hun innerlijke kracht liet zien, dat ondanks de harde levensweg in hun eerste kinderjaren, ze opnieuw vertrouwen kunnen hebben in het mooie en ondersteunende van het leven.

Wij zijn blij en dankbaar voor de dagen dat wij daar mochten zijn en werken.

Het team v.l.n.r.: Ton Bottema, Artur Dosko, Astrid Kulas en Meike Oelert

Vervolgproject en sponsoring:
In juli 2010 zijn wij van start gegaan met behandelingen CranioSacraal therapie in het KiD in Düsseldorf. Het team is uitgebreid naar 6 craniosacraal therapeuten.
De kinderen (op dit moment 12 kinderen tussen de 6-12 jaar) zullen iedere twee weken gedurende één dag door meerdere CranioSacraal therapeuten behandeld worden en daarnaast drie maal per jaar gedurende vier opeenvolgende dagen door vier tot zes therapeuten. Wij zijn op zoek naar financiële steun van sponsoren, want we kunnen dit niet één of twee jaar kosteloos blijven doen. Iedere bijdrage groot of klein is welkom. Het project loopt voorlopig twee jaar, waarbij er veel gedocumenteerd wordt. We hopen dat de resultaten zullen bijdragen aan de erkenning van craniosacraal therapie.